Een leefbaar loon is een nettoloon, voldoende voor de universele basisbehoeften zoals goed en voedzaam voedsel, water, fatsoenlijke huisvesting, gezondheidszorg, kwaliteitsonderwijs, kleding, vervoer en verzekeringen. Leefbaar is ook een loon waarmee je kunt sparen voor onverwachte kosten en voor pensioen. Vakbonden leveren hier een essentiële bijdrage aan. 

Uitgangspunt

De beste strategie om te komen tot een leefbaar loon is het afsluiten van goede cao’s door vakbonden. Daarnaast moeten vakbonden betrokken zijn bij het vaststellen van wettelijke minimumlonen.

Achtergrondinformatie

Een (nationaal) wettelijk minimumloon wordt vastgesteld door de overheid, soms ontstaan uit onderhandelingen met bedrijven en in sommige gevallen ook met vakbonden. Het wettelijk minimumloon dekt niet per se alle noodzakelijke kosten die nodig zijn om te leven, zoals een leefbaar loon. In veel landen ligt het er zelfs ver onder. Bovendien kunnen landen verschillende minimumlonen hanteren voor verschillende regio’s, bedrijfstakken, beroepen of vaardigheidsniveaus. Bijvoorbeeld: landen als India en Indonesië hebben meer dan honderd minimumlonen, in Oeganda is geen functionerend minimumloon-systeem.